Studies › Steekproef & uitval · Laatst herzien 2026-05-16
Steekproefgrootte en uitval
Samenvatting
De belangrijkste Nederlandse uitkomststudie (de Vries 2014) rapporteert uitval van n=70 bij T0 naar n=55 bij T2 — ongeveer 22%. De 15 ontbrekende deelnemers zijn deels gedocumenteerd: één overleed aan postoperatieve complicaties, anderen begonnen niet met cross-seksehormonen, weigerden follow-upmeting of waren niet meer bereikbaar. Of de uitval at-random of differentieel was, blijft een methodologische zorg.
1. Uitvalstroom de Vries 2014
| Moment | n | Verlies tussen metingen |
|---|---|---|
| T0 — start GnRHa | 70 | — |
| T1 — start CSH | ~63 | Niet gestart of uitval (~7) |
| T2 — 1 jr postop. | 55 | Uitval, overlijden, geen meetgegevens (~8) |
2. Aard van de uitval
- Één deelnemer overleed aan necrotiserende fasciitis na vaginoplastiek.
- Andere deelnemers waren niet meer bereikbaar of weigerden follow-upmeting.
- De auteurs erkennen dat uitval mogelijk samenhangt met slechter psychologisch functioneren.
3. Effect op uitkomstmaten
Als de uitval differentieel is — d.w.z. slechter-functionerende patiënten worden minder vaak gemeten — kunnen geaggregeerde T2-cijfers de werkelijke gemiddelde uitkomst overschatten. Biggs (2023) heeft dit punt expliciet uitgewerkt en concludeert dat een sensitiviteitsanalyse ontbreekt.1
4. Bredere context
In follow-upstudies in vergelijkbare populaties (Costa 2015, Carmichael 2021 — zie replicatiepogingen) zijn vergelijkbare of hogere uitvalpercentages gerapporteerd. Het SBU-rapport (2022) stelt vast dat in geen van de beschikbare studies een formele intention-to-treat-analyse is uitgevoerd.2
Zie ook
- De studie zelf: de Vries 2014
- Methodologische analyse: Methodologische kritiek
- Replicatiestudies: Replicatiepogingen
- Terug naar Studies-overzicht
Voetnoten
- Biggs M. The Dutch Protocol for juvenile transsexuals: origins and evidence. J Sex Marital Ther. 2023;49(4):348–68.
- SBU. Hormone therapy at gender dysphoria in adolescents — a systematic review. Stockholm; 2022.