Studies › Follow-up · Laatst herzien 2026-05-16

Overzicht follow-upstudies

Samenvatting

Langetermijngegevens over het Dutch Protocol blijven beperkt. Deze pagina verzamelt gepubliceerde cohort- en uitkomststudies, met steekproefgrootte, follow-upduur, uitval en belangrijkste bevindingen. Systematische reviews van NICE (2020), SBU (2022) en de University of York voor de Cass Review (2024) classificeren het cumulatieve bewijs als laag tot zeer laag.

Overzicht (selectie)

StudienFollow-upBelangrijkste bevinding
de Vries 201170≥ 2 jr GnRHaVerbetering psychologisch functioneren
de Vries 2014551 jr postop.Dysforie verdwenen, functioneren op peerniveau
Costa et al. 2015201 (VK, GIDS)18 maandenGeen verbetering t.o.v. controlegroep
Carmichael 202144 (VK, GIDS early intervention)~3 jrGeen significante verbetering op psychische uitkomstmaten
Brik et al. 2020269~2,4 jrGnRHa-fase-afbreking 1,9%
van der Loos 20227203–14 jr98% start CSH na GnRHa; continuatiebias gerapporteerd
van der Loos 20231.766NPB/CSH-continuatie1,9% stopt vóór CSH; 0,5% rapporteerde spijt

Gemeenschappelijke beperkingen

  • Geen RCT's in dit klinische domein.
  • Variërende uitvalpercentages (0–22%).
  • Heterogene uitkomstmaten — vergelijking tussen studies bemoeilijkt.
  • Langetermijngegevens (10+ jaar) grotendeels ontbrekend.

Conclusie van systematische reviews

Zowel SBU (2022) als de University of York-systematische reviews voor de Cass Review (2024) classificeren het bewijsniveau als "zeer laag" op basis van GRADE-criteria — voornamelijk door het ontbreken van controlegroepen, beperkte follow-up en risico's op selectie- en uitvalbias.1

Kritische noot

De bewering "98% start CSH na GnRHa" wordt door voorstanders gepresenteerd als bevestiging van diagnostische zekerheid; door critici als bewijs dat de "diagnostische fase" geen reflectiefase is maar een eerste behandelstap. Beide interpretaties zijn verenigbaar met dezelfde gegevens — wat aantoont dat de uitkomstmaten zelf niet informatief genoeg zijn om de cruciale vraag te beantwoorden (helpt deze behandeling, vergeleken met geen behandeling?).2

Voetnoten

  1. Taylor J, Mitchell A, Hall R, et al. Arch Dis Child. 2024; University of York / Cass Review systematic review.
  2. Genderzorgen. Transgender care under scrutiny. Substack, 10 april 2026.